Reagimi i munguar i qeverisë së Maqedonisë së Veriut pas ndarjes nga jeta të artistit të njohur Shpat Kasapi ka shkaktuar pakënaqësi të thellë në opinionin publik. Një ndër zërat më kritikë ka qenë ai i mikeshës së tij, Eva Vatoci, e cila reagoi hapur përmes një deklarate publike.
Sipas Vatocit, qeveria ka treguar një qasje diskriminuese ndaj Kasapit, vetëm për shkak të përkatësisë së tij shqiptare—një shqetësim që është përhapur gjerësisht ndër qytetarët shqiptarë në vend. Ajo theksoi se heshtja institucionale dhe mungesa e një gjesti zyrtar, si shpallja e ditës së zisë për nder të tij, janë tregues të standardeve të dyfishta me të cilat autoritetet maqedonase vazhdojnë të operojnë.
Vatoci shtoi se, nëse Kasapi do të ishte pjesë e komunitetit shumicë, reagimi i qeverisë do të ishte shumë më i shpejtë, më i ndjeshëm dhe më institucional. Kjo deklaratë ka rihapur një debat të gjerë mbi barazinë qytetare dhe trajtimin e komunitetit shqiptar nga institucionet shtetërore.
Reagimet e shumta në rrjetet sociale dhe mediat online e kanë përforcuar bindjen se ky rast pasqyron një problem më të thellë: mungesën e respektit dhe vlerësimit të barabartë për figurat publike shqiptare. Edhe pse qeveria e Maqedonisë së Veriut ka deklaruar prej vitesh se synon barazi dhe përfaqësim të drejtë, rasti i Shpat Kasapit, sipas kritikëve, vë në pikëpyetje sinqeritetin e këtyre deklarimeve.
Në fund, qëndrimi i Vatocit nuk shihet thjesht si një reagim emocional i një mikeje të pikëlluar; ai reflekton një ndjenjë të përhapur në komunitetin shqiptar, i cili kërkon barazi reale—jo vetëm në letra, por edhe në veprime.
