Shumë njerëz e vënë re një gjë të çuditshme: vitet duken më të shpejta sa më shumë rritemi. Fëmijëria zgjat pafund, ndërsa pas të 30-ave duket sikur muajt “zhduken” pa u kuptuar.
Shkencëtarët e shpjegojnë këtë me mënyrën si truri përpunon kujtimet dhe rutinën. Kur jemi të vegjël, çdo ditë është e re: përvoja të reja, emocione të forta dhe shumë “first times”. Truri krijon më shumë kujtime, prandaj koha duket më e gjatë.
Ndërsa në moshë të rritur, jeta bëhet më rutinë. Kur ditët ngjajnë me njëra-tjetrën, truri regjistron më pak “momente të reja”, dhe kjo krijon ndjesinë sikur koha po ecën më shpejt.
Në thelb, koha nuk ndryshon, ndryshon mënyra si ne e përjetojmë atë.
