Sindroma e Vezoreve Policistike (PCOS) prek rreth 1 në 10 gra dhe sot shihet gjithnjë e më shumë si një problem metabolik, jo vetëm riprodhues. Arsyeja kryesore lidhet me mënyrën se si trupi përpunon insulinën.
Në thelb të PCOS qëndron rezistenca ndaj insulinës: qelizat nuk i përgjigjen siç duhet këtij hormoni, duke detyruar organizmin të prodhojë më shumë insulinë. Nivelet e larta të insulinës ndikojnë drejtpërdrejt në vezore, duke i nxitur ato të prodhojnë sasi më të mëdha të hormoneve mashkullore, si testosteroni. Ky çekuilibër hormonal shfaqet me cikël menstrual të çrregullt, ciste në vezore, akne dhe rritje të tepruar të qimeve.
Pasojat e PCOS nuk kufizohen vetëm te simptomat e jashtme. Me kalimin e kohës, kjo sindromë rrit ndjeshëm rrezikun për probleme serioze metabolike. Rreth 10% e grave me PCOS zhvillojnë diabet të tipit 2, ndërsa afërsisht 30% paraqesin paradiabet ose vështirësi në përpunimin e sheqerit në gjak. Po ashtu, shtohet rreziku për diabet gjatë shtatzënisë, çka e bën ndërhyrjen e hershme thelbësore.
Trajtimi dhe menaxhimi i PCOS përqendrohen kryesisht te rritja e ndjeshmërisë ndaj insulinës. Kjo arrihet përmes një ushqyerjeje të balancuar, aktiviteti fizik të rregullt dhe, kur është e nevojshme, përdorimit të medikamenteve si Metformina, me synimin për të parandaluar komplikacionet afatgjata dhe për të përmirësuar cilësinë e jetës.
